Verdringing als argument om het oude in stand te houden?

  • Geplaatst op
  • Door Nathan Rozema
  • 0
Verdringing als argument om het oude in stand te houden?

In al die jaren dat ik mij met wijkeconomie bezig houd en recent ook bij de workshop van Labyrinth Academy over geldstromen door de wijk, komen vaak dezelfde belemmeringen naar voren. Wanneer wij kansen om geldstromen door de wijk benutten, neem bijvoorbeeld het doen van het schoonmaakwerk van de portiekflats door wijkbewoners zelf, wordt door een "geldstroominbrenger" vaak het argument van verdringing gebruikt als reden om het werk niet uit te besteden aan een lokaal initiatief zoals een wijkcoöperatie.

Naast het feit dat contracten meestal niet zomaar opgezegd kunnen worden (raamovereenkomsten) en "moeten" worden aanbesteed, wordt verdringing vaak aangevoerd als inhoudelijk bezwaarpunt: wijkbewoners een baan, huidige schoonmaker werkloos? Het is interessant om verder op dit item in te zoomen. Niemand zit te wachten op sec het verplaatsen van problemen. In hoeverre zal er bij wijkcoöperaties, buurtinitiatieven, bewonersbedrijven etc. echt sprake zijn van verdringing? Of zijn het nu meestal ook al mensen uit de wijk die bepaald werk doen en zo ja, wat is dan het verschil?

Niet lokale baan, maakt plaats voor lokale baan. Herverkaveling arbeidsmarkt

Wanneer als voorbeeld de schoonmaker van buiten de wijk, plaats maakt voor die uit de wijk, kan de schoonmaker van buiten de wijk dan in zijn eigen gebied werken? Dan is het meer een herverkaveling van de arbeidsmarkt.

Werken voor de wijk, voor het collectief in plaats van voor een baas op grote afstand

Uit onze onderzoeken naar ondernemerschap binnen het kleinbedrijf blijkt dat een belangrijke reden voor veel mensen om zelfstandig te worden, zit in het feit dat veel mensen liever niet voor een baas op afstand werken. Zij zoeken vrijheid, trots en verbondenheid. Werken voor de wijk als werkgever, of voor het lokaal gewortelde kleinbedrijf, zoals de arbeiders in Mondragon (Baskenland), in plaats van de beursgenoteerde schoonmaker met anonieme aandeelhouders kan ervoor zorgen dat mensen weer met opgeheven hoofd naar hun werk gaan. Het is niet werken voor een ander, maar werken voor ons en voor jezelf.

Geen verdringing van arbeidsplekken, maar wel van verdienmodel

In dit geval hoeft er dan helemaal geen verdringing van arbeidsplekken plaats te vinden. Wel verdringing van businessmodel: Afroming van buiten de wijk, maakt plaats voor afroming binnen de wijk. Geen gekke gedachte gezien het feit dat er anders weer belastinggeld moet gaan richting uitkeringen en sociaal maatschappelijke problemen. En wat te denken van ziekteverzuim bij grote schoonmaakbedrijven (of zorgbedrijven, of beheerdersorganisaties, of schilderbedrijven, of etc. etc. etc.)?

Makkelijker gezegd dan gedaan

Het is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Een bedrijf opzetten gaan niet vanzelf, hiervoor is veel ondernemerschap en talent nodig. Zie hiervoor ook mijn blog "Wijken hebben ondernemersskills nodig".

Nathan Rozema founder Wijkcooperatie.nl  

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden

Twitter

Facebook